اولین دیدار سارینا و دریا... ( سفر شمال )

سلام به عسل خودم.....

این پست مربوط می شه به اولین سفر دخترم به شمال...

سری قبل که شما هنوز تو جمع مون نبودی، با عمو بهروزشون (بابای ستایش و سنا) رفته بودیم شمال، که خیلی خوش گذشته بود .

علت اصلی لذت سفر به شمال این بود که عمو بهروز اهل شمال هست و جاهای دیدنی و زیبایی ما رو برد...

خلاصه اینکه بعد از برنامه ریزی هایی که با دوست های بابا محمد انجام دادیم، در نهایت برنامه این طور شد که بعدازظهر روز  چهارشنبه ( اول خرداد ماه ) به سمت شمال حرکت کنیم.

ساعت ٢ بعدازظهر بود که به همراه کوثر و ستایش و سنا و مامان و باباهاشون حرکت کردیم.

یکی از خوبی های این سفر این بود که توقف های زیادی در جاده داشتیم و در طول سفر احساس خستگی نکردیم.

به گردنه گدوک که رسیدیم برای خوردن آش دوغ ایستادیم... باد خنکی می وزید و تو اون هوا خوردن آش دوغ خیلی چسبید...

دوباره بعد از یک مسافتی، به پل ورسک رسیدیم و دخترمون از نزدیک کلی جوجو دید...

پشت این در یک سری مرغ و جوجه بود که می خواستی با زور دست سنا رو بگیری و بهش نشون بدی... کلا خیلی حس مادرانه نسبت به سنا که از خودت کوچکتر بود داشتی.

عکس که دخترها با باباهاشون جلوی پل ورسک گرفتن.

در عکس های زیر هم جایی هست که برای خوردن عصرانه ایستادیم که یک آبشار کوچیکی هم داشت که منظره زیبایی بود...

تقریبا ساعت ٦ بود که به بابلسر رسیدیم و بعد از گرفتن اتاق، چون خسته بودیم دیگه به سمت دریا نرفتیم و بعد از خوردن شام خوابیدیم.

این هم عکس دخترم در فضای اطراف اتاق مون که کلی سرسبز بود و صبح ها می تونست کلی کبوتر از نزدیک ببینه.

صبح روز بعد به سمت دریا رفتیم.. من و بابا فکر می کردیم که از دیدن دریا برای اولین بار یک کمی تعجب کنی ولی خیلی آروم و راحت و طبیعی به سمت ساحل رفتی و اولین چیزی که خیلی علاقه نشون دادی، بازی با ماسه ها بود...

خیلی علاقه داشتی که ماسه ها رو بخوری و ول کن هم نبودی و دائما ماسه ها رو به دهنت می زدی..

در این عکس یخ کرده بودی و بابا داشت روی پاهات ماسه می ریخت که گرم بشی...

همگی تصمیم گرفتیم که اسم دخترامون رو روی ماسه های ساحل بنویسیم ....

خیلی بابا محمد زحمت کشید و بهتر از این هم می شد در آورد، ولی یک کمی حالت غرغر گرفته بودی و می خواستی به چادر برگردی و بابا محمد هم مجبور شد که کار رو تقریبا نصفه کاره ول کنه و خانوم رو ببریم به چادر تا لباس هات رو عوض کنیم...

تا یک کمی لباس هات خیس می شد، این شکلی می شدی:

دائما خودت رو می لرزوندی که مثلا یخ کردی.... و مجبور بودی که به آب زیاد نزدیک نشی یا دائما لباس هات رو عوض کنیم.

به همین خاطر بیشتر در ساحل در حال ماسه بازی بود تا بازی در آب.

ناهار رو هم کنار دریا خوردیم.... خیلی چسبید.

این عکس هم مربوط می شه به لحظات آخری که کنار دریا بودیم...

ول کن نبودی و با زور می خواستی از بغل بابا بیای پایین و بری تو آب.

و این هم بیهوش شدن سارینا در ماشین بعد از کلی بازی و شیطنت ...

این هم عکس کوثر خانوم که به همین راحتی اجازه نمی ده ازش عکس بگیریم:

 بعد از دریا، عمو بهروز ما رو به داخل شهر بابل برد و بعد از گذشت و گذار در داخل شهر و بازارچه ها و خوردن یک بستنی خوشمزه به سمت محل اقامت مان رفتیم...

اون شب، شب میلاد حضرت علی(ع) بود و فردا صبح اش می شد روز پدر...

ما خانوم ها تصمیم گرفتیم که مردها رو سوپرایز کنیم و برای اون شب یک کیک کوچیک گرفتیم و اون شب رو بهشون تبریک گفتیم:

صبح روز بعد، عمو بهروز ما رو برای خوردن آش گوشت فوق العاده خوشمزه( با حلیم کلی فرق داره...) به مکانی که  می دونست برد.. واقعا خوشمزه بود ...

شما هم خیلی خوشت اومده بود و خدا رو شکر کامل صبحانه ات رو خوردی.

بعد از خوردن صبحانه، چون زمان زیاد نداشتیم و وقت نمی شد که به جنگل بریم، دوباره عمو بهروز ما رو به روستاهای شمال برد... خیلی باصفا بود و بعد از مدتی راه رفتن به خونه یکی از آشناهای عمو بهروزشون که در روستا بود رفتیم...

به من که خیلی خوش گذشت .سارینا جونم کلی از حیوانات رو اونجا از نزدیک دید ...

سارینا جونم به محض دیدن گاوها خیلی ترسید و چسبیده بودی تو بغل بابا و نمی گذاشتی ازت عکس بگیریم...

از وقتی که وارد این خونه شده بودیم، دائما صدای قوقولی خروس میامد که بیشترین واکنش سارینا به این صدا بود و به بابا با یک حالت تعجب می گفتی: قو قو قول !!!!

که نهایتا به خونه آقا خروسه رفتیم و سارینا جونم تونست از نزدیک صاحب صدا رو ببینه.

و یک باغ باصفایی داشتن که انواع درخت های میوه اونجا بود...

دستشون درد نکنه خیلی خوش گذشت....

در بین راه، در کنار شالیزار ها و البته نزدیک قله دماوند، کلی عکس یادگاری گرفتیم... فوق العاده صحنه های قشنگی رو کنار جاده می دیدیم...

واقعا زیبا بود، کاملا قله دماوند دیده می شد.

بعد از گشت و گذار به بازار ماهی فروش ها رفتیم و چند تا ماهی خریدیم و دخترم کلی ماهی رو هم از نزدیک دید.

کلا این سفر از لحاظ شناخت حیوان ها برای سارینا خیلی مفید بود و حتی یک بار در پمپ بنزین پشت یک ماشین ، دو تا اسب بود که در اون جا هم بابا ول کن نبود و تو رو برد که از نزدیک اون ها رو ببینی...

در راه برگشت غذا رو کنار جاده در یک جای سرسبز خوردیم و بعد از خوردن ناهار به سمت شهرمون حرکت کردیم....

خیلی سفر خوبی بود و خوش گذشت ... کلی جاهای دیدنی رفتیم...

یک تشکر خیلی ویژه از بابای ستایش و سنا داریم که این سفر هم مثل سفر قبلی خیلی به ما خوش گذشت و فکر می کنم که عمو بهروز کلا آدم خوش سفری باشه.

یک تشکر دیگه هم باید از مامان و بابای کوثر خانوم بکنیم که بیشتر تو ماشین اونها بودیم و اذیتشون کردیم...

از سارینا جونم هم ممنونم که واقعا تو این سفر عالی بود... نه از لحاظ فضولی نکردن، چرا که تا تونست فضولی و غرغر کرد. بلکه از لحاظ جیش گفتنش ... چرا که هر وقت جیش داشت اعلام می کرد و حتی اگه تو جاده بودیم، سریعا کارش رو کنار جاده انجام می داد... الهی قربونش برم که واقعا خانوم شده.. خیلی با ما همکاری کردی.

در آخر هم از محمد عزیزم تشکر می کنم که واقعا تلاش خودش رو کرد که بهمون تو سفر خوش بگذره ... ازش ممنونیم...

چون پستی مربوط به روز پدر نداشتیم، دوست دارم متن زیر رو تقدیم به بهترین همسر و مرد دنیا بکنم...

مرد که باشی...مجبور میشوی غیرممکن هارا تجربه کنی...

مجبوری درد ها را تحمل کنی و با لبخندی بگویی تمام میشود...پدر که باشی باید

بگذری از داشته هایت...باید تو بشوی سنگ صبور کسی که در تو توانایی غیرممکن ها

را میبیند...

دل نداری که به فرزندت بگویی ندارم...دل نداری که پاره تنت سختی بکشد...

عجب موجود عجیبی هستی...

هیچ وقت کسی به زیبایی تو اهمیت نخواهد داد

به چروک های روی صورتت... به سفید شدن موهایت...

زیرا تو مردی...

متن زیر هم تقدیم پدرم و پدر شوهرم ،که خیلی از داشته هامون رو مدیون زحمات اونها هستیم...

از تو آموختم چگونه سبکبال زندگی کنم تا هجرتم نیز سبکبال باشد

این بالهای پرواز قناعت و امید و عشق را تو به من بخشیدی

روزتون مبارک...